9 komentarzy

  1. Kasia says:

    8 czerwca 2016 o 11:35

    Strata się zawsze zrozumieć, a najpierw znaleźć ten powód. Choć
    Z perspektywy dorosłego czasem naprawdę trudno zorientować się o co chodzi..mówię wiem, że jesteś zła, smutna, chcesz się przytulić? Ale ostatnio mamy ciężki okres…płacz a wręcz histeria o wszystko. Łącznie z chodzeniem do przedszkola – a nigdy nie było z tym problemu. .panie muszą ją odrywać. ..serce człowiekowi pęka, choć wiem, że płacz ustaje jak tylko się zniknie za zakrętem. Wszystko musi robić mama.. opóźniona reakcja na nowego braciszka? Myślałam że już go zaakceptowała.. od urodzenia oficjalnie go kocha, całuje, opiekuje się, jawnej agresji nie było

    • rozamarzy says:

      8 czerwca 2016 o 14:31

      Czasem tak falami wszystko się zmienia..

      Z mojego doświadczenia powiem, że mimo braku agresji, to przyzwyczajanie się do nowego członka rodziny może zająć dłuuugi czas. Czasem reakcje są właśnie bardziej zakamuflowane. Mojej córce około półtora roku zajęło zaakceptowanie zmiany wiążącej sie z młodszym bratem.

  2. Basia says:

    8 czerwca 2016 o 11:36

    Zgadzam się całkowicie Jestem mama półrocznej dziewczynki i muszę się tego nauczyć by nie bagatelizować płaczu dziecka Moi rodzice zupełnie inaczej na to patrzyli Właśnie coś w stylu ” nic się nie stalo”

  3. Magda says:

    8 czerwca 2016 o 16:28

    BARDZO WAŻNY POST! ZGADZAM SIĘ W 100%. ZAWSZE ROZMAWIAMY O TYM CO SIĘ DZIEJE… PŁACZ KAŻDY JEST ISTOTNY – CZY Z POWODU UPADKU, CZY Z POWODU ZGUBIENIA KARTY CZY TEŻ ŻE ZAPOMNIAŁO SIĘ WZIĄĆ MISIA Z DOMU I TRZEBA PO NIEGO WRACAĆ (A PRZECIEŻ TAK BARDZO CHCIAŁ Z NAMI ISC ;)) POZDRAWIAMY, ŻYCZĄC DOBREGO DNIA!

  4. Angela says:

    13 czerwca 2016 o 13:52

    To ja prosze o tekst z poradami jak pomoc dziecku opanowac emocje. Moj starszak ledwo wstanie, a juz zaczyna plakac: a bo to nie moze znalezc zabawki, a bo chcial ta wlasnie kredke a brat go ubiegl (a kredke cale pudelko), bo cos mu nie wychodzi i tak w kolko… Najblahszy powod doprowadza go do placzu, a mnie juz brak sil i pomyslow…

  5. Wiss says:

    18 lipca 2016 o 12:50

    Dziękuję Ci za ten tekst. Często się na tym łapie że bagatelizuje płacz. To sygnał że coś się jednak zadziało a człowiek słaba istota zamiast się zainteresować od razu musi się najpierw zdenerwowac..i tracić niepotrzebnie czas. Potrzebowałam żeby zrobiło mi się trochę wstyd dzięki :)

  6. anita says:

    21 lipca 2016 o 10:09

    brawo! w ten sposób wychowujecie ulomnych ludzi którzy nie potrafią sobie poradzić z żadną przeciwnoscia losu w dorosłym zyciu. potrafią tylko płakać i rozkładać ręce.
    dzieci trzeba uczyć dystansu, trzeba uczyć jak radzić sobie w życiu, trzeba uczyć odróżniać błachostki od prawdziwych dramatów.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *